3 de çay geldi, simitçi de tabureye oturdu. Ben de onları izliyorum. Kendi kendime, “adam kaç yıllık esnaf anlamış tabi, kim dilenci, kim aç kalmış, biliyor ve yanılmıyor.” diye içimden geçirdim. Başladılar sohbete, bu arada tekrar tekrar çay içtiler. Sonra baktım simitçi, biraz kağıt para çıkardı ve adamın gömlek cebine koyuverdi.
