Serçe Allah’a Küsmüştü Melekler serçe ne söyleyecek diye ona bakıyordu. Serçe mahzun birazcık da sitemli ses tonuyla; “küçük bir yuvam vardı. Yorulduğumda dinlendiğim üşüdüğümde sığındığım. Kimseyi rahatsız etmiyordum ve dev gibi Dünya’da ufacık bir yerdi kimsenin yerini dar etmiyordu.Sen onu da bana çok gördün neydi o zamansız fırtına? Esip yıktı yuvamı ve beni yuvasız bıraktı.” Artık konuşamadı serçe sözleri boğazında düğümlendi. Sessizlik Arş-ı rahmanda yankılanıyordu ve melekler başlarını eğmiş allah’ın vereceği cevabı bekliyordu.
